Turks.nl

Het verhaal achter een wereldberoemde foto

Foto door Abdurrahman Antakyali

Foto door Abdurrahman AntakyaliAl jaren probeert Önder Cengiz (59) nieuwsberichten over aardbevingen te mijden. Het doet hem teveel pijn om oude foto’s van zijn vader te moeten zien.

Zijn vader, de inmiddels gestorven Eşref Cengiz, werd in 1999 het symbool van de aardbevingen die in Düzce plaatsvonden. De foto’s waarop hij zeer emotioneel met wat broden voor het puin van een ingestort appartement stond, gingen heel Turkije over. Vandaag de dag worden ze nog steeds gebruikt bij berichtgeving over recente aardbevingen.

antakyali1

Hoewel Eşref Cengiz zelf geen familieleden heeft verloren aan de grote ramp, kon hij zijn tranen destijds niet in bedwang houden. ‘Mijn vader is een zeer emotionele man. Toen hij zag dat er twee vrouwen onder het puin vandaan werden gehaald, kon hij zich niet meer inhouden. Op dat moment werd hij door een journalist gefotografeerd terwijl hij in zijn hand een paar broden vasthield die hij van de hulpdiensten had ontvangen’, aldus zijn zoon. 

Eşref Cengiz overleed in 2004 op 75-jarige leeftijd al aan kanker, maar komt nog regelmatig terug in het nieuws. ‘Hij is een ware symbool geworden voor de catastrofe. Ze wilden zelfs een standbeeld van hem neerzetten, maar dat wilde hij niet. Hij was zelf een imam en vond het niet passen bij het geloof.’

‘Ik probeer nieuws over aardbevingen zoveel mogelijk te vermijden. Het brengt met steeds terug naar het verleden en dat wil ik niet. Ik hoop dat Allah niemand meer zo een pijnlijke ervaring zal laten beleven’, aldus Önder Cengiz.

De foto werd gemaakt door fotojournalist Abdurrahman Antakyali. Tijdens een interview vertelde hij het verhaal erachter. ‘De oude man liep met brood in zijn handen. Hij herhaalde telkens dezelfde woorden: ‘Ze zijn dood, ze waren allemaal jong’. Ik kon niet met hem in gesprek gaan omdat we haast hadden. We moesten de foto’s maken en zo snel mogelijk laten ontwikkelen. Digitale fotografie was er nog niet’ aldus Antakyali. Hij heeft de man achteraf niet terug kunnen vinden. Jaren later werd hij gebeld door de kleinzoon van Cengiz: ‘Hij zei dat zijn opa is overleden en dat de foto veel betekent voor de familie. Ik heb spijt dat ik hem nooit heb kunnen spreken.’

Turks.nl / Esra Çakar

Turks.nl Redactie

Volg Turks.nl