Waarom er geen Turkse lobby is

Erg vaak krijg ik van Turken in Nederland te horen dat er behoefte is aan een sterke Turkse lobby in Nederland. Daarbij wordt vaak verwezen naar de ongeveer 20.000 Armeniërs in Nederland die een veel sterkere lobby hebben, alsmede naar de ongeveer 40.000 Koerden in Nederland die een eveneens erg sterke lobby hebben.

Een Nederlandse aangelegenheid, of een Turkse?

Door de aanslag in Parijs is iedereen in rep en roer. Stel nu dat een Nederlandse blogger in Frankrijk zou stellen dat de daders eigenlijk geen “terroristen” zijn, maar “opkomen voor de rechten van de onderdrukte moslims in Europa”. En dat hij (of zij) “teleurgesteld zou zijn als IS en/of Al Qaeda zou stoppen met geweld”? Zou Koenders dan ook stellen dat Frankrijk deze blogger met een Nederlandse paspoort niet mag oppakken omdat het om “journalistieke vrijheid” gaat?

Turkse kritiek & dubbele maatstaf van Nederland

Turkije vindt dat Nederland “xenofobisch, islamofobisch en racistisch” is tegen Nederturken (de Turken in Nederland). Vice-premier Lodewijk Asscher van de PvdA, tevens als minister verantwoordelijk voor Integratie, reageerde als door een wesp gestoken en noemde “de aantijgingen ongeïnformeerd, onjuist en ongepast”. Ook werd de Turkse verklaring gezien als bemoeizucht van een buitenlandse mogendheid in het Nederlandse interne beleid. Twee punten zijn hierbij echter merkwaardig.

Hoe vrede tot stand kan komen in Armenië

Van 7 tot 15 augustus 2014 mocht ik mee naar de Armeense stad Tsaghkadzor  voor het EU-project ‘Peace-building in the Caucasus’. Voor dit project vanuit de Europese Unie, kwamen veertien speciaal geselecteerde afgevaardigden uit Rusland, Portugal, Turkije, Armenië, Spanje, Georgië en Nederland bij elkaar. Ikzelf was namens Nederland daar vanuit mijn academische achtergrond als historicus en internationale betrekkingen-expert.

Onrust in Turkije omtrent Kobani

Op 22 september 2014 vertrok ik, via Elazığ, naar Tunceli voor een project vanuit de Europese Unie. Toen ik op 4 oktober 2014 weer vanuit Tunceli naar Elazığ terugkeerde, hoorde ik nog net over een aanval van de Koerdische terreurgroep PKK op een Turkse politiepost in Tunceli1. Echt verrast was ik niet, daar de situatie in Tunceli over de gehele periode van mijn verblijf ook op scherp stond. De sfeer was bij vlagen grimmig en de betrekkingen tussen bepaalde bevolkingsgroepen erg gespannen.